DOMENICA

Χειμώνας

Μαύροι οι δρόμοι του χειμώνα

στην γυμνή την εξοχή

του αμαξιού τα φώτα μόνα

τρέχουν μέσα στην βροχή

μέσα στην ανεμοζάλη

πρώτη ερωτική βραδιά

τέτοια άνοιξη και πάλι

που περίμενε η καρδιά

Είσαι η νύχτα κι είσαι η μέρα

κι απο τόπους μακρινούς

φέρνεις ανθισμένα δάση

και γαλάζιους ουρανούς

και τα μάτια όπως τα κλείνεις

στο φιλί μοιάζουν κι αυτά

με τα μάτια της σελήνης

που κοιτούν πάντα κλειστά

Δυο κεφάλια πλάι πλάι

το ένα φθινοπωρινό

το άλλο δώρο απ΄ τον μάη

δεν είν΄ είκοσι χρονών

που σε βρήκα που σε βρήκα

άνθος της αμυγδαλιάς

τα μαλιά σου έχουν την γλύκα

μιας χελιδονοφωλιάς